Kobieta  odpowiedziała, że stojąc za drzwiami, w które mierzy oprawca bronią pewnie dziękowałbym jakieś sile sprawczej , którą jej zdaniem jest Jahwe za to, że oprawca  nie trafił, zaś on jako bóg miłościwy wybaczyłby mi zwątpienie i przyjął pod swe skrzydło.  Niezły chwyt . Nie zamierzał nikomu ulegać. Nie będę się dawał komuś, kto na siłę  chce  przekonać do swojego zdania . Zgasiłem ją tym, że gdyby celował w drzwi szklane, na pewno nie dziękowałby nikomu innemu jak osobie, która je wstawiła i producentom. Ot tyle. Dzięki szkłu klejonemu, z którego wykonane by zostały szyby kuloodporne tych drzwi napastnik musiałby przekroczyć ich prób, aby mnie dopaść. Do tego czasu mógłbym je zaryglować i uciec. Znakiem że strzelił do mnie byłaby sieć pęknięć rozchodzących się promieniście wokół źródła. Chwilowo ją to zatkało, lecz dodała z pewnością siebie, że nie wszędzie drzwi szklane występują. Też prawda. Nie pomyślałem. A zresztą….. nie chciało mi się z kobietą w ogóle dyskutować . Machnąłem ręką nie wiele mówiąc i udałem się do swojego pokoju. Puściłem sobie Slayera i relaksowałem się patrząc w sufit.